تبلیغات
ارتباط آبی - آداب دیپلماتیک
 
ارتباط آبی
نوشتارهایی به رنگ آبی ...
درباره وبلاگ


به نام خالق آسمان آبی ...
وبلاگ ارتباط آبی در نظر دارد آنچه را که می تواند نسبت به ایجاد نقش و جایگاه انسانها در هر شرایط زندگی و شغلی که با هر فرهنگ و رنگ باشد ارتباط برقرار کند.

مدیر وبلاگ : علیرضا فیضی
نظرسنجی
نظر شما در مورد این وبلاگ چیست؟








چهارشنبه 19 شهریور 1393 :: نویسنده : علیرضا فیضی

رعایت آداب رفتاری در جوامع بین المللی  بر گرفته از فرهنگ  هر منطقه بر اساس سیر و سلوک ، رسوم و تمامی سنتها می باشد که مردم به آن پایبند بوده و به صورت یکسری رفتار و یا  به باور های اعتقادی و آیینی تبدیل شده است .ولی به لحاظ رعایت ارتباطات بین جوامع و همچنین برخورداری از یک زبان واحد ارتباطی امروزه آداب رفتاری بعنوان یک زبان مشترک در تمامی مقاطع سیاسی ، اجتماعی ، ورزشی و ... می توان به وضوح مشاهده کرد .بعنوان مثال  دریک میدان  ورزشی  ورزشکاران  در بعضی از مواقع که زبان یکدیگر را متوجه نمی شوند از زبان ایما  و اشاره مربوط به همان ورزش استفاده می کنند  و به نوعی این زبان  را زبان بدن هم می نامند . در آداب رفتاری دیپلماتیک هم علاوه برشناخت  طرف مقابل نسبت به شخصیت و جایگاه  بر حسب نوع تقابل ارتباط  با یگدیگر به بحث و گفتگو و یا تقاضای مورد نیاز  می پردازند که حاصل آن در روابط یک کشور تاثیر خواهد داشت .

از اینرو مصاحبه ای که توسط فرهنگ نیوز بصورت تجربی و خاطره ای  از آداب  دیپلماتیک که توسط آقای علی محمد بیدارمغز تشریح و انجام گرفته را به محضر علاقه مندان به روئیت می رسد .

آداب دیپلماتیک دو تا ده ثانیه / روایتی از پشت صحنه رفت و آمد های دیپلماتی 

 

تا قبل از دوره آقای خاتمی، سفیر وقتی میخواست استوارنامه خود را تقدیم رئیسجمهوری کند، باید پنج دقیقه بهصورت ایستاده با رئیسجمهور صحبت میکرد و اجازه نداشت بنشیند. اما از زمان آقای خاتمی، این اجازه به سفرای خارجی، بهعنوان یک انسان مستقل از شأن نمایندگی داده شد تا بتوانند در کنار رئیسجمهور بنشینند و این در هیچ کجای دنیا مرسوم نیست.

به گزارش فرهنگ نیوز  ، رعایت قواعد برخورد، در روابط بین انسانها از اهمیت بالایی برخوردار است. هنگامی که این دو انسان بهعنوان نمایندگان دو کشور با یکدیگر ملاقات داشته باشند، این موضوع اهمیت دو چندانی مییابد. اتفاقات سال‎‎های اخیر در آداب دیپلماتیک کشورمان ما را بر آن داشت تا گفتوگویی با استاد بیدارمغز داشته باشیم. سالها تجربه در بحث تشریفات و آداب دیپلماتیک و تالیف چندین جلد کتاب ایشان را بهعنوان فردی تراز اول در این موضوع، در جهان و نه تنها ایران قرار داده است. آنچه در ادامه میآید گفتوگوی اختصاصی هفته‌ نامه پنجره با ایشان است که در اختیار فرهنگ نیوز قرار گرفته است.

 

* برای شروع بحث بفرمائید آیا رعایت تشریفات و آداب دیپلماتیک امری پسندیده است یا تشریفات چیزی در حد تزئینات است؟

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، بهدلیل اینکه این انقلاب، یک حرکت ضداستکباری بود، ما تحولاتی را در همه زمینهها داشتیم. از جمله این تحولات، رفتار و روابط خارجی ما و قالب‎‎های حاکم بر اینروابط بود. انسان یک موجود اجتماعی است و روابط ما با دیگران، بخش مهمی از زندگی روزمره ما به حساب میآید. موضوع مورد گفت‌وگوی ما، بحث روابط بینالمللی با انسان‎‎های دیگر است. حال این روابط ممکن است با نمایندگان مجالس، سایر سیاستمداران، خبرنگاران و حتی گردشگران خارجی شکل گرفته باشد. یعنی سر و کار ما با انسانهاست.


تا قبل از انقلاب، قالبی که بر روابط ما حاکم بود، قالب استکباری بود. به همین دلیل هم بعد از انقلاب گفتیم تشریفات نباشد. تصور بر این بود که تشریفات، تنها تشریفات درباری و مسائل مربوط به نوشیدن مشروبات الکلی در میهمانیهاست و لذا با توجه به اینکه در انقلاب، هر دوی این مسائل کنار گذاشته شده بودند، پس تشریفات هم لزومی نداشت. بر همین اساس، اولین واکنش ما این بود که تشریفات حذف شود. با کنار گذاشتن تشریفات، عملا رفتار ما بدون قالب شد. آنچه را که خودمان مطلوب میدانستیم، در رفتار داخلی و خارجی حاکم کردیم. این مسئله در داخل خیلی مشکلساز نبود، اما در رفتار و تعاملات خارجی، تفاوت‎‎های زیادی وجود داشت که همین تفاوت‎‎ها مشکلساز میشد. بهعنوان مثال، در مذاکرات بینالمللی شما نمیتوانید به طرف مقابل بگویید با اجازه شما. چون شما نماینده یک کشور حاکم هستید و نباید از نماینده یک کشور دیگر اجازه بگیرید. همچنین شما اجازه ندارید از طرف مقابل عذرخواهی کنید، چون شما نماینده کشور و مردم خود هستید و به هیچ عنوان نمیتوانید عذرخواهی کنید. تنها عبارتی که حق استفاده از آن را دارید، این است که «من متاسفم». بعد از گذشت مدتی، به این نتیجه رسیدیم که مسائلی غیر از آن مواردی که در تشریفات مدنظر ما بود، در روابط خارجی وجود دارد. اساس کار ما بر حسن خلق است که در اسلام و بهویژه در مکتب اهل بیت (علیهم السلام)مورد تاکید قرار گرفته. در اینجا استثنائاتی بر قاعده اصلی وجود دارد. یعنی فردی که بهعنوان نماینده کشور خود در جایی حضور پیدا میکند،شأن و جایگاه خاصی دارد که بهدلیل این شأن خاص، باید یک سری قواعد و ضوابط درباره او رعایت شود. از این استثنائات، تحت عنوان «عمل متقابل» یاد میشود. یعنی با نماینده کشور دیگر باید بهگونهای رفتار شود که شأن او حفظ گردد و این شأن هم ناشی از نمایندگی کشور است و نه ویژگی‎‎های شخصی فرد نماینده. مثلا اگر یک وزیر خارجه به کشور وارد میشود، باید با ماشین بنز تشریفات به استقبال او رفت و نوع برخورد و استقبال از وی، با استقبال از توریستها بسیار متفاوت است. براساس اصل عمل متقابل هم، در روابط خارجی هرگونه که شما با دیگران رفتار کنید، با شما همانگونه رفتار خواهد شد.


در زمان شاه، رسم بر این بود سُفرایی که میخواستند به دیدار شاه بروند، باید در سه جا به شاه تعظیم میکردند. بهنظر شما این نوع تشریفات صحیح بود یا اینکه ما کار درستی انجام دادیم که این نوع آداب را کنار گذاشتیم؟ مثلا در دوره آقای خاتمی، ایشان اجازه دادند سفرای خارجی در کنارشان بنشینند.

بخشی از این مسائل در اختیار ماست و بخشی دیگر در صحنه بینالمللی وجود دارد و تحت کنترل ما نیست.موردی که شما اشاره کردید، بعد از انقلاب با توجه به اینکه تعظیم در برابر غیر خدا حرام بود، ما خودمان لزوم تعظیم سفرا در مقابل رئیسجمهورمان را حذف کردیم و هیچ الزامی هم در این زمینه نداشتیم. کما اینکه سفرای ما در برخی کشورها ملزم به رعایت مقررات آن کشور هستند.از این مقررات، تحت عنوان «نزاکت» یاد میشود که کشورها برای خودشان ایجاد کردهاند و نمایندهای که میخواهد در آن کشور به فعالیت بپردازد، باید به این نزاکت التزام داشته باشد.

مثلا تا قبل از دوره ریاستجمهوری آقای خاتمی، که البته سال دقیق آن در خاطرم نیست، سفیر وقتی میخواست استوارنامه خود را تقدیم رئیسجمهوری کند، باید پنج دقیقه بهصورت ایستاده با رئیسجمهور صحبت میکرد و اجازه نداشت بنشیند. اما از زمان ریاستجمهوری آقای خاتمی، این اجازه به سفرای خارجی، بهعنوان یک انسان مستقل از شأن نمایندگی داده شد تا بتوانند در کنار رئیسجمهور بنشینند. این در هیچ کجای دنیا مرسوم نیست که سفیر در کنار رئیسجمهور کشور میزبان بنشیند.


نوع برگزاری جلسه برای تقدیم استوارنامه سفیران به چه شکلی است؟ آیا مانند ایران، سفرا یک به یک به حضور رئیسجمهور میرسند؟

در برخی کشورها به این شکل است که چند تن از سفرا با هم به حضور رئیسجمهور میرسند، اما قاعده صحیح این است که سفرای خارجی تکتک استوارنامه خود را تقدیم رئیسجمهور کشور میزبان کنند. زیرا در این صورت تقدم و تأخر سفرا رعایت میشود. البته تاکنون نشنیدهام که چند سفیر به اتفاق به حضور رئیسجمهور برسند.ممکن است در طول یک روز، چند سفیر استوارنامه خود را بدهند اما بهصورت دسته جمعی اتفاق نمیافتد.


در بحث نزاکت که شما اشاره کردید، یکی از موارد مورد توجه، پرچم است. بهنظر میرسد در کشور ما پرچم، که منقش به نام جلاله «الله» است، از جایگاهی که باید و شاید، برخوردار نیست و بعضا برخی از مقامات در کنار پرچمی ایستادهاند که ویژگی‎‎های یک پرچم کامل جمهوری اسلامی ایران را ندارد.در اینباره توضیحاتی بفرمائید.

در تشریفات نمادهایی وجود دارد، از جمله پرچم و عکس مقامات عالی کشور. پرچم نماد یک کشور است. ما کشورها را با پرچمهایشان میشناسیم. حرمت پرچم به اندازه حرمت یک کشور است. شما دیدهاید که در ماه‎‎های گذشته، در نقاط مختلف شهر تهران، پرچم‎‎های بزرگ برافراشته شده است. در برخی ایام، مانند ماه محرم و صفر، این پرچمها جمع میشود و پرچم سیاه برافراشته میشود. این حرکت صحیح نیست. در هیچ شرایطی نباید پرچم کشور ما که منقش به «الله اکبر» است، نیمه افراشته شود بلکه پرچم سیاه باید در کنار پرچم کشور برافراشته شود. پرچم ایران را نباید به دیوار زد یا در زیر سکوها نصب کرد.


تاکید شما بر حفظ احترام پرچم بهخاطر کلمه «الله» است یا اینکه خود پرچم فی نفسه محترم است؟

خیر، خود پرچم احترام دارد. پرچم مقدس است چون نماد یک کشور، دولت و یک ملت است. پرچم ما احترام ویژهای دارد و آن هم بهخاطر کلمه جلاله «الله» در وسط پرچم و دو طرف آن است.


این را قبول دارید که ما با پرچم کشورمان صحیح برخورد نمیکنیم؟


باید توجه داشته باشیم که این مردم نیستند که با پرچم به شکل ناصحیحی برخورد میکنند، بلکه اشتباه از برخی مقامات است.من عکس‎‎های زیادی دارم که در آنها پرچم در دست یا سمت چپ مقامات کشور ما قرار دارد، درحالیکه پرچم باید در دست یا سمت راست مقامات باشد. اگر یکی از مقامات کشورهای دیگر، با رده پایینتر از رئیسجمهور به دیدار رئیسجمهور ما میآید، باید فقط پرچم کشور ما، آن هم در سمت راست، در محل ملاقات قرار داشته باشد. پرچم خیلی احترام دارد و درهمه دنیا، وقتی پرچم را پایین میآورند، میبوسند. پرچم یک سند مقدس است که جانها و خون‎‎های زیادی در راه استقلال آن هدیه شده است.


سرود ملی بهعنوان یک نماد مهم چه جایگاهی در تشریفات دیپلماتیک دارد؟

سرود ملی هر کشوری وقتی نواخته میشود، همه باید به احترام آن سرود و آن کشور بایستند. نکته دوم این است که سرود ملی را همه ملتها میخوانند. سومین نکته در مورد سرود ملی، این است که در هنگام نواختن، به احترام این سرود، نظامیان احترام نظامی میگذارند و مقامات سیاسی هم دست خود را روی قلب‌شان میگذارند.


یکی از مسائلی که در کشور ما وجود دارد، توجه به نمادهای اسلامی است. از جمله میتوان به قرائت قرآن کریم، قبل از سرود ملی اشاره کرد. جایگاه نمادهای اسلامی در تشریفات دیپلماتیک چگونه است؟


شما به قرآن کریم اشاره کردید. قرآن هم برای خود آدابی دارد. «لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ». برای قرائت قرآن حتما باید وضو داشته باشیم. «فَاسْتَعِذْ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ» حتما باید قبل از شروع به قرائت، از شر شیطان به خدا پناه ببریم. نکته سوم در اینباره این است که در هنگام قرائت قرآن باید سکوت کنیم و به آیات قرآن گوش کنیم. در این صورت حتی اگر معانی آن را هم متوجه نشویم، برکت قرآن به انسان خواهد رسید. اینکه قرآن اول خوانده شود یا سرود ملی، قطعا باید قرآن را اول قرائت کرد. اما اینکه چرا در مراسمهای ما، ابتدا سرود ملی خوانده میشود. پاسخ این است که با نواخته شدن سرود ملی و ایستادن مردم به احترام آن و سپس نشستن آنها، نظم و سکوتی در جمع حاکم میشود که زمینه را برای قرائت قرآن فراهم میکند. البته در برخی موارد ترجیح من این است که مراسمها با قرائت قرآن آغاز شود. چون کار ما برای خداست و باید کلام الهی حاکم باشد. یکی از کارهایی که من در مراسمهایی که با قرائت قرآن آغاز میشود، انجام میدهم این است که در پایان صحبت هایم، ادعیه قرآنی را هم میخوانم.


در مورد آداب اسلامی و اختلافاتی که بعضا در این زمینه بهوجود میآید هم توضیحاتی بفرمائید.

وقتی نظام ما جمهوری اسلامی است و فقه آن فقه جعفری است، قطعا مسائل و ضوابط فقهی در روابط ما حاکم خواهد بود.

 





نوع مطلب :
برچسب ها : مهارتهای ارتباط، آداب معاشرت، آداب دیپلماتیک، هتلداری، گردشگری، زبان بدن،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 27 شهریور 1396 03:59 ق.ظ
Hey There. I found your blog the usage of msn. That is
a really smartly written article. I'll be sure to bookmark it and come back to learn more of your useful
info. Thank you for the post. I will certainly return.
سه شنبه 17 مرداد 1396 04:20 ب.ظ
Hi there i am kavin, its my first occasion to commenting
anyplace, when i read this piece of writing i thought i could also make
comment due to this sensible post.
دوشنبه 16 مرداد 1396 02:41 ق.ظ
Today, while I was at work, my sister stole my iphone and tested to see if
it can survive a thirty foot drop, just so she can be
a youtube sensation. My iPad is now broken and she has 83
views. I know this is entirely off topic but
I had to share it with someone!
شنبه 19 فروردین 1396 10:25 ب.ظ
I've been browsing online more than three hours today, yet I never found any
interesting article like yours. It is pretty worth enough for me.
Personally, if all webmasters and bloggers made
good content as you did, the web will be a lot more useful than ever before.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :